نويسنده: مهدي فهيمي، محسن مهرآبادي

سروش

متن تقريظ مقام معظم رهبري:

«وقتي که جلد اول کتاب شما، فرهنگ جبهه، در آمد، طبعا،ً به طور عادي، مثل بقيه منشوراتي که پيش من مي‌آورند، نشستم آن را خواندم. اين کتاب از بس من را جذب کرد، تا آخرش خواندم. بعد ديدم اين کافي نيست، به خانه بردم و گفتم همه بنشينيد اين کتاب را بخوانيد! در جمع خانواده، جاهايي از کتاب را خود بازکردم و خواندم. گفتم که اين کتاب اصلاً بايد در فضاي خانه‌ها باشد و همه بايد آن را هميشه داشته باشند. شما اصطلاحات کتاب فرهنگ جبهه را جمع کرديد؛ اين اصطلاحات خيلي ارزش دارد. مجموعه آن به صورت يک ماده‌ي خام تاريخي و به صورت يک سند تاريخي، الان در اختيار ماست. براساس سند تاريخي، کارهاي گزارشي فراواني ممکن است انجام بگيرد. چقدر خوب است ک آن کساني که فيلم مي‌سازند، يا قصه مي‌نويسند، يا شعر مي‌گويند، يا نمايشنامه مي‌نويسند، از اين نوشته‌ها و اين اسناد استفاده کنند. آن وقت کارآيي اين نوشته‌هاي شما به حد نهايت مي‌رسد که در ادبيات و در هنر رايج مربوط به جنگ بيايد و به خورد آن‌ها برود؛ همچنان که آن اسم‌ها و لقب‌هايي که به آن‌ها اشاره کرديد، مثل حسن بي‌ريا، خودش موضوع يک داستان است. اين بايد بيايد و مثل نگيني که انسان در جاي مهمي آن را مي‌نشاند، در جاي مهمي قرار بگيرد.»

معرفي کتاب:

شايد در کنار هم قرار دادن شوخ طبعي و جبهه، کمي غير منتظره باشد؛ اما ناب‌ترين شوخي‌ها را به شکل ساده و صميمي در همين فرهنگ جبهه مي‌بينيم که چندان به آن پرداخته نشده است. اين شوخي‌ها در چهار قلمرو عبادي، جنگ و شهادت، خوردن و آشاميدن و روابط اجتماعي جاي مي‌گيرند و رزمندگان، بدون آشنايي نظري با سازوکار ساخت طنز، هر سه نوع طنز، يعني کلامي، تصويري و محتوايي را به کار برده‌اند. زبان خوش، سبز، با طراوت، معطر، مهذب و لطيف داشتن، به نظر اهل جهاد و شهادت، كمترين باقيات الصالحات دوره دفاع مقدس و رزمندگان آن است. وقتي زمين و زمان در آتش التهاب و جنون دنياي ديوانه امروز زير و زبر شدند، از حق نگذشتن و از مدار عدالت خارج نشدن و به جاي سردادن آواز مشئوم در خرابه‌ها و ويرانه‌ها، آواز ياد مستان سر دادن و مرگ را نيز ملعبه و بازيچه خود ساختن، اين همه و بيشتر را مي‌توان در سطر سطر موضوعات فرهنگ جبهه خصوصا شوخ طبعي‌ها پي‌ جست.

انتهای پیام/